Tehran Taboo



Iranian society under fire 





Mary and Max (2009)
Thursday, 15 January 2009 04:42
Animation for adults, and an impossible friendship.

The Australian director Adam Elliot uses plasticine figures to create a frame-by-frame movement.

The touching Mary and Max, had widespread appeal (but it is not for kids).


A history of pen-pal friends: an obese autistic New Yorker, and a 8-year-old Australian girl.


Dim lights Embed Embed this video on your site


When two people become friends through chocolate, you know that their friendship will last -even if the chocolate is bitter.

Adam Elliott's Mary and Max (he won an Oscar for his Harvie Krumpet short) invests in an unbelievable friendship of an obese NewYorker with an Australian girl. Both have no friends, and people tend to avoid them (including their family).

A whole drama unfolds through the film that brings forward and condemns racist attitudes on autism, presents alcoholim, speculates atheism and shuns away of communism. This diverse series of happenings come so naturally, that the characters' patience is to be rewarded.

The narrative proceeds from each character's point of view, who meet only in the final dramatic scene. The visual grey of New York transorms into the brownish Australian. Absent are the visual effects in a film that works through its script and his daring depiction of troubled persons in a no-clean-cut visual form.

In a universe full of self-sarcasm, idiosyncracit that involves scatological jokes (and a funny mention of Sonny and Cher), there is a certain warmth for the characters who aim for "stupid aims like friendship".

Highlights the presentation of Greek Damien Papadopoulos, and most importantly the different versions of how babies are born.

Rating: 4/5
Vassilis Kroustallis


Όταν δύο άνθρωποι ενώνονται φιλικά μέσω της σοκολάτας, ξέρεις ότι αυτή η φιλία θα κρατήσει -κι ας είναι πικρή η σοκολάτα.

Το Mary and Max του Αυστραλού Adam Elliott (Όσκαρ για την ταινία του Harvie Krumpet) επενδύει σε μια απίστευτη φιλία ενός 44χρονου Νεοϋρκέζου αυτιστικού με σύνδρομο Asperger και μιας 9χρονης Αυστραλής χωρίς φίλους, μέσω της αλληλογραφίας.

Η ιστορία και ένα ολόκληρο δράμα εκτυλίσσεται μέσα από την ταινία. Προκαταλήψεις και ρατσιστικές αντιλήψεις για τον αυτισμό, κακομεταχείριση και αλκοολισμός, αθεϊσμός και κομμουνισμός, όλα ξεδιπλώνονται μέσα από ένα σενάριο  με τόσο φυσική περιγραφή, που απορείς με την υπομονή των ηρώων.

Όλη η ιστορία δίνεται μέσω της χωριστής αφήγησης των χαρακτήρων, που είναι απομονωμένοι από το γύρω τους εχθρικό περιβάλλον. Η εικονογράφηση δίνεται σε μουντό Νεοϋορκέζικο χρώμα και σε καφετί Αυστραλιανό αντίστοιχα, ενώ απουσιάζουν οι εντυπωσιασμοί των εφφέ animation.

Οι φιγούρες κινούνται αργά, χωρίς εκφράσεις σε χείλη (από τα χαρακτηριστικά του animation σε πηλό), ωστόσο αρκετές φορές η αφήγηση είναι πιο πυκνή από την εικόνα .

Σε ένα σύμπαν γεμάτο σαρκασμό, εκκεντρικότητα και σκατολογικές αναφορές, η τρυφερή ιστορία δύο ανθρώπων στο χρόνο -και κυρίως η εξέλιξη αυτής της ιστοριάς- δίνει μια γνήσια ζεστασιά σε "ανόητους στόχους, όπως η φιλία".

Προσέξτε την καθόλου πολιτικά ορθή καταγραφή του Έλληνα Damien Papadopoulos, αλλά και την ιστορία για το πώς γεννιούνται τα παιδιά

Βαθμολογία: 4/5
contributed by: Βασίλης Κρουστάλλης


Annecy Animation Festival 2009: Best feature-length film Γαλλία (φεστιβάλ κινουμένων σχεδίων): Καλύτερη ταινία μυθοπλασίας
Berlin Film Festival 2009: Special distinction


Mary and Max, 2009

Direction-screenplay: Adam Eliott
Cast (voices): Toni Colette, Philip Seymor Hoffman, Eric Bana, Bethany Whitmore
Cinematography: Gerald Thompson
Editing: Bill Murphy
Music: Dale Cornelius
Visual effects: Michael Allen
Duration: 80'

Comments (0)Add Comment

Write comment
smaller | bigger

Last Updated on Wednesday, 23 June 2010 12:14